Geachte Snorharen en Langpoters,
Je gelooft het misschien niet maar mijn ooit-voorheen vrouwtje heeft mij hier gevonden op punt. Is ze mij toch niet vergeten! En ze kent mij nog.
Ik heb bij haar gewoond in Breda, al meer dan een half leven terug. Toen ik nog een poezenheer was. O, dat noemen jullie dat dekkater?
Leuk hè. En ze komt vast nog eens kijken want zo'n mooie jongen als ik ben vergeet je toch niet.
Om te laten zien dat ik het naar mijn zin heb, heb ik het hele plaatjesboek van deze punt volgeplakt met plaatjes uit mijn leven als huis- tuin en keuken Brit. Want een poezenheer ben ik allang niet meer.
Kijk rechts maar eens in het fotoalbum, zie je heel veel snuitjes van mij.
Toch is er iets vergeten.....
Maar wat dan? Even kijken...
Even diep nadenken.....wat was het toch?
Iets met papiertjes...even zoeken.....
Gevonden: kijk eens naar mijn papiertje:
Zie je die geboortedatum !
Ik ben VIER jaar geworden. Dat moet je toch VIER-EN?
Maar ik heb niets gekregen. Geen stramme poten en geen feestje.
Dat laatste, het feestje, krijg ik nog wel, zegt het vrouwtje.
Daarvan werd ik wel blij. Ik liep meteen naar de baas. En die dacht dat ik door de deur naar buiten wilde.
Dus de door mij goed afgerichte baas opent de deur......en meteen zit heel mijn vacht in de war.
Schrikken! Haren recht overeind, ik maak een sprong naar achteren. Wind.
Baas, je denkt toch niet dat ik mijn dure vacht laat verwaaien!
Zelfs Mica is vandaag binnen. Vandaag bestudeert Mica de natuur vanachter het raam (dat doet hij ons geloven)
Niet omdat het waait of regent, daar kan hij wel tegen.
In werkelijkheid wacht hij op het feestje. Al dagen. En van wachten word je moe....
En heel erg lui.....
Later is Mica zijn eigen feestje gaan bouwen. In de tuin. Op het dak van het tuinhuis.
Op de muur. In de weide, in het bos. Maar het was niet gezellig, hij was snel weer terug in de mand.
Knappe Joe wacht onder de mensenmand tot het feest begint.
Ja, het is hier maar erg rustig. Te rustig. Het wordt tijd voor het feestje.
Ik ga mijn verwaaide vacht maar weer opknappen....
En dat feestje? Ik zorg er wel voor dat ze dit niet vergeten !
Greetzzz
Pansy (en proetzz van Knappe Joe, Mica en die rare zwerver Pip die al mijn knabbels eet) |